สาขาที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด ได้แก่
1. การผลิตยางนอกและยางในลดลง 2,672.57 ล้านบาท
2. การทำปลากระป๋องและอาหารทะเลแปรรูป ลดลง 716.79 ล้านบาท
3. โรงสีข้าว ลดลง 432.44 ล้านบาท
4. การผลิตยางแผ่นรมควัน ยางเครป และยางแท่ง ลดลง 390.69 ล้านบาท
5. การผลิตผลิตภัณฑ์ยางอื่น ๆ ลดลง 361.41 ล้านบาท
แม้ว่าการผลิตยางแผ่นรมควัน ยางเครป และยางแท่งจะไม่ได้ถูกเก็บภาษีนำเข้าตรงจากสหรัฐฯ แต่เมื่อการผลิตยางนอกและยางใน รวมถึงผลิตภัณฑ์ยางอื่น ๆ ลดลงจากการส่งออกที่หดตัว ความต้องการวัตถุดิบอย่างยางแปรรูปขั้นกลางจึงลดลงตามไปด้วย นำไปสู่การลดลงของมูลค่าผลผลิตยางแปรรูปขั้นกลางรวม 390.689 ล้านบาท และส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังสาขาการทำสวนยางพารา ซึ่งมูลค่าผลผลิตลดลงอีก 352.374 ล้านบาท
ในภาคการผลิตข้าว การส่งออกข้าวหอมมะลิที่ลดลงทำให้มูลค่าผลผลิตของโรงสีข้าวลดลง 432.444 ล้านบาท ส่งผลให้ความต้องการข้าวเปลือกลดลงตามไปด้วย มูลค่าผลผลิตของการทำนาลดลงอีก 177.659 ล้านบาท
แรงกระเพื่อมจากภาคเกษตรยังขยายตัวไปถึงอุตสาหกรรมสนับสนุน ทำให้มูลค่าผลผลิตของสาขาการผลิตปุ๋ยและยาปราบศัตรูพืชลดลง 77.843 ล้านบาท เนื่องจากความต้องการใช้ปัจจัยการผลิตในภาคเกษตรลดลงตาม
ในภาคอาหารทะเลแปรรูป การลดลงของมูลค่าผลผลิตจากการทำปลากระป๋องและอาหารทะเลกระป๋อง 716.791 ล้านบาท ส่งผลกระทบต่อภาคการประมงทะเลและการประมงชายฝั่งที่มูลค่าผลผลิตลดลง 156.719 ล้านบาท นอกจากนี้เมื่อภาคการประมงชะลอตัว ความต้องการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในการเดินเรือลดลง มูลค่าผลผลิตของสาขาการผลิตน้ำมันปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติจึงลดลงอีก 204.525 ล้านบาท
ผลกระทบจากมาตรการภาษีตอบโต้ทางการค้าของสหรัฐฯ มิได้จำกัดอยู่เพียงภาคการส่งออกโดยตรง แต่กำลังแทรกซึมลงสู่ห่วงโซ่อุปทานภายในประเทศอย่างลึกซึ้ง กระทบตั้งแต่ภาคอุตสาหกรรมแปรรูป ภาคการเกษตรขั้นต้น ไปจนถึงภาคอุตสาหกรรมสนับสนุนอย่างน้ำมันและปุ๋ย สะท้อนภาพเศรษฐกิจที่เปราะบางต่อแรงกระแทกภายนอก และชี้ถึงความจำเป็นเร่งด่วนในการเสริมสร้างความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจอย่างเป็นระบบเพื่อรักษาเสถียรภาพในโลกการค้าที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ผู้ที่สนใจสามารถอ่านรายงานฉบับเต็มจาก ARE Newsletter
“ภาษีตอบโต้ทางการค้า: มิติใหม่ของความเสี่ยงในภาคเกษตรไทย”

ARE-Newsletter ฉบับเต็ม

ARE-Newsletter ฉบับย่อ